Skip to main content
فهرست مقالات

بازاندیشی مفهوم سکونت در معماری

نویسنده:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (18 صفحه - از 5 تا 22)

چکیده:

مفهوم عام سکونت یا بودن انسان در زمین و محیط متناسب با آن، پاسخ های معمارانه گوناگونی در اندیشه سنت و مدرن داشته است. با وجود این تاکنون، شناخت چیستی سکونت و معنای خاص آن آرامش، همچنان از چالش های نظری در حوزه ارتباط انسان و محیط بوده است. در این مقاله، از منظر حکمت اسلامی، سرشت سکونت نفس انسان در ارتباط با عالم حس و تعلق آن به عالم خیال، بازاندیشی می شود. این بازاندیشی یا طرح مقدماتی گفتمانی درباب سکونت، در پی دو هدف است: اول، پرده برداری از سرشت آنچه سکونت و سکنی گزینی خوانده می شود. دوم، شناخت و بازیابی وادی از یادرفته خیال در معماری و زمینه های سکونت خیالی انسان در زمین است. برای این منظور، مطالعه حاضر با رویکردی تحلیلی و تبارشناسی واژگان می کوشد نشان دهد که نفس به اعتبار سرشت بینابینی یا خیالی ـ به معنی ساحتی میان دو چیز جدا از هم که دارای ویژگی هر دو طرف است ـ در عالمی از جنس خود، یعنی عالم خیال، سکونت می کند. در واقع، این عالم به مانند نفس و خیال، عالمی درونی و اجتماعی از زوجین برای یادآوری ادواری سکونت نخستین آدمی در عالم ملکوت نفس است؛ اما این محیط به رغم برخی وجوه اشتراک، با اندیشه ساخت تمثیلی بهشت در زمین مناسبت ندارد. به عبارتی، هدف اصلی از ساختن این محیط، بازنمایی عالم نفس برای مراقبت و نگهداری از چهارگانه زوجیت، ذکر، خیال و سکونت انسان است؛ بنابراین از این منظر، سکونت نفس انسان با تعادل و وحدت مفاهیم و پدیدارهای دوگانه متضاد و در عین حال همسان در زیست جهان انسان ، طبیعت و معماری به دست خواهد آمد.

The general concept of 'Dwell' or the existence of human on earth accompanying a suitable environment has various architectural responses in the traditional and modern thought. However، the recognition of quiddity of dwell and its specific meaning 'calmness' is still a theoretical challenge in human relation and environment. In this essay، nature and dwell of self with regard to the world of sense and its belonging to the imagination world will be rethought from Islamic wisdom perspective. This rethinking or preliminary discourse plan about dwelling follows two main purposes: First، discovering the nature of what is called dwelling and settlement. The second is the recognition and retrieval of forgotten world of imagination in architecture and the grounds of human imaginary dwelling on earth. By applying an analytical approach and morphophonemic، this research attempts to demonstrate that self with the interstitial or imaginary nature-a place between two separated things which has the characteristics of both sides-dwell in a world of self (imaginary world). In fact، this world like self and imagination is an internal and social world of couples for periodic reminders of the Adam and Eve primary dwelling in celestial world of self. Despite of some commonalities، this environment does not correspond with symbolic construction of heaven on earth. In other words، the main purpose of constructing this environment is the representation of world of self for care and protection of the quadripartite of couple، word، imagination and dwell of humanbeing. From this perspective، the dwell of self will be achieved with a balance and unity of concepts and opposed but similar dual phenomena in the human world، nature، and architecture.

کلیدواژه ها:

نفس ، ذکر ، معماری ، زوجیت ، سکونت ، عالم خیال ، آبادی

dwelling ، Self ، Architecture ، mention ، imaginal world ، Dwell ، Coupling


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.