Skip to main content
فهرست مقالات

مقایسه روش‌های تلفیقی در شناسایی عرصه‌های مناسب پخش سیلاب در دشت‌های ساحلی جنوب ایران (مطالعه موردی: دشت سرخون، استان هرمزگان)

نویسنده:

علمی-ترویجی (وزارت علوم) (14 صفحه - از 43 تا 56)

تغذیه مصنوعی آبخوان‌ها به روش پخش سیلاب راهکاری است که می‌توان حجم آب ‌زیرزمینی را افزایش و روند افت سطح آن را کاهش داد. مهم‌ترین گام در اجرای عملیات پخش سیلاب، شناسایی عرصه‌های مستعد است. از این ‌رو، در این پژوهش سعی گردیده است، با کمک سیستم اطلاعات جغرافیایی و روش‌های تلفیق شامل منطق بولین، منطق فازی و شاخص هم‌پوشانی مناسب‌ترین عرصه‌ها برای عملیات پخش سیلاب با هدف تغذیه مصنوعی در دشت حاصلخیز سرخون بندرعباس شناسایی گردد. بدین منظور، ابتدا پنج عامل موثر نفوذپذیری سطحی، شیب، ضخامت آبرفت، توانایی انتقال آب در آبرفت و شوری آب منطقه مورد مطالعه، در محیط GIS آماده‌سازی و با روش‌های مذکور وزن‌دهی و مقایسه روش‌ها با عرصه کنترل زمینی، با استفاده از آماره کاپا صورت پذیرفت. نتایج نشان داد، به‌ ترتیب منطق بولین، شاخص هم‌پوشانی و منطق فازی بدون محدودیت کاربری اراضی 4/34، 8/35 و 4/71 درصد از عرصه را مناسب پخش سیلاب و با اعمال محدودیت کاربری اراضی 9/21، 7/26 و 66/45 درصد کاهش می‌یابد. در مجموع روش فازی با دارا بودن بیشترین شباهت با عرصه‌های کنترل و بالاترین ضریب کاپا بهترین روش شناخته شد.

خلاصه ماشینی:

"در زمینه کاربرد مدل‌ها و روش‌های مختلف در مکان‌یابی عرصه‌های مناسب پخش سیلاب مطالعات متعددی صورت پذیرفته است که می‌توان به Krishnamurty (1996)، Saraf و Choudhury (1998)، Kheirkhah Zarkesh و همکاران (2008)، Choudhury و همکاران (2010)، Nasiri و همکاران (2013)،Mahdavi و همکاران (2015)، Diamond و همکاران (2016)، کوثر (1374)، جعفری (1379)، قرمز چشمه و قیومیان (1379)، زهتابیان و همکاران (1381)، حکمت‌پور و همکاران (1386)، پورطبری و همکاران (1387)، مهدوی نجف آبادی (1388)، اصغری پوردشت بزرگ و همکاران (1392)، فرجی سبکبار و همکاران (1392)، خیرخواه زرکش و زرچشم (1394) و مسلمی و همکاران (1395) اشاره نمود. بر این اساس هدف از تحقیق فوق مشخص نمودن عرصه‌های مناسب پخش سیلاب در دشت سرخون با استفاده از سه روش منطق بولین، منطق فازی و شاخص ضرب هم‌پوشانی بر اساس پیشنهاد محققینی چون Mahdavi و همکاران (2013) و زهتابیان و همکاران (1381) و انتخاب مناسب‌ترین روش بر اساس معیارهای موثر و مهم در دشت مورد مطالعه است. جدول (1): معیارهای استفاده در مکان‌یابی پخش سیلاب (مسلمی و همکاران، 1394؛ اصغری‌ پوردشت بزرگ و همکاران، 1392؛ فرجی‌سبکبار و همکاران، 1392) رجوع شود به تصویر صفحه جدول (2): حدود معیارها جهت استانداردسازی در منطق بولین رجوع شود به تصویر صفحه جدول (3): حد آستانه و نوع تابع فازی جهت استاندارد سازی نقشه‌ها در منطق فازی رجوع شود به تصویر صفحه با تلفیق لایه‌های اطلاعاتی در محیط GIS مناطق مناسب برای تغذیه مصنوعی آب‌های زیرزمینی به روش پخش سیلاب تعیین گردید."

برای مشاهده محتوای مقاله لازم است وارد پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.