Skip to main content
فهرست مقالات

تأثیر نسبت‌های مختلف Na/K محلول خاک بر مقاومت کششی و تردی خاکدانه‌ها مقاله

نویسنده:

نویسنده مسئول:

علمی-پژوهشی (وزارت علوم)/ISC (14 صفحه - از 161 تا 174)

چکیده:

این پژوهش با هدف بررسی اثر نسبت‌های مختلف Na/K محلول خاکبا استفاده از شاخص نسبت کاتیونی پایداری ساختمانی خاک (CROSS) روی رس قابل پراکنش، مقاومت کششی خاکدانه و تردی خاک انجام شد. برای اعمال غلظت‌های مختلف پتاسیم به خاک، شش تیمار با شوری یکسان3 دسی‌زیمنس بر متر به‌ترتیب از تیمار 1 تا 6 شامل پتاسیم با غلظت صفر تا 2/27 میلی‌اکی‌والان بر لیتر و شش تیمار دیگر نیز با شوری یکسان6 دسی‌زیمنس بر متر شامل پتاسیم با غلظت صفر تا 4/54 میلی‌اکی‌والان بر لیتر تهیه و به خاک اضافه شدند. تردی خاک به‌دو روش ضریب تغییرات (F1) و رتبه‌بندی (F2) محاسبه و مقایسه گردید. نتایج نشان ‌داد که با افزایش غلظت پتاسیم نسبت به سدیم در تیمارها افزایش در پراکنش رس‌ها رخ داد. نتایج آزمون مقاومت کششی خاکدانه‌ها نشان داد که در تیمارهای با شوری 3، با افزایش غلظت پتاسیم، مقاومت کاهش یافته اما باافزایش SAR، مقدار مقاومت افزایش یافت. بیشترین مقدار آن (142 کیلوپاسکال) مربوط به تیمار 1 با 7/25 =CROSS و 9/22 =SAR و کمترین مقدار (87 کیلوپاسکال) در تیمار 5 با 8/14 = CROSS و 99/0 =SAR بود. اما در تیمارهای با شوری 6، چنین روندی مشاهده نشد و مقادیر مقاومت کششی تقریباً در همه تیمارها مشابه بودند. نتایج نشان داد در تیمارهای با شوری 3، تردی خاک با افزایش رس قابل پراکنش، افزایش یافت (F1و F2). مقایسه نتایج مقادیر مقاومت کششی و تردی خاک مشخص نمود که ، F1 پارامتر مناسبی برای بیان تردی خاک نبوده و در مقابل، F2 توانست هماهنگی بین نتایج مقاومت و تردی (در تیمارهای با شوری 3) را به‌خوبی نشان دهد. در تیمارهای با شوری 6 احتمالاً به دلیل غلیظ‌تر شدن محلول خاک، اثر رس پراکنش یافته بر مقادیر مقاومت کششی و تردی به‌وضوح نمایان نشد.

This research was carried out to study the effect of different ratio of Na/K in soil solution on dispersible clay, aggregate tensile strength and soil friability using the cation ratio of soil structural stability (CROSS) index. In order to apply different potassium concentrations, 6 treatments with the same EC (3 dS m-1) including 0 to 27.2 meqL-1 K+ and another six treatments with EC=6 dS m-1 including 0 to 54.4 meqL-1 K+ were prepared and added to soil. Soil friability was calculated and compared through two methods i.e. the coefficient of variation (F1) and ranking order (F2). The results showed that increasing the K+ concentration in treatments relative to Na+ could increase the water dispersible clay. Also, the results of aggregates tensile strength test showed that in treatments with EC=3 dS m-1 by increasing the K+ value, the soil strength decreased but with increasing the SAR value, soil strength increased. Maximum amount of tensile strength (142 kPa) was observed in treatment 1 with CROSS = 25.7 and SAR=22.9 and the minimum amount (87 kPa) was in treatment 5 with CROSS=14.8 and SAR=0.99. This trend was not observed in treatments with EC=6 dS m-1 and the aggregate tensile strengths were almost similar in all treatments. The results demonstrated that soil friability (F1 & F2) increased with increasing the dispersible clay at EC=3. Comparison of the results of tensile strength and friability revealed that F1 was inappropriate parameter for expression of soil friability while F2 showed the good agreement with the strength and friability amounts (in treatments with EC=3). In treatments with EC=6, the effect of dispersible clay on tensile strength and friability was not observed, probably due to the higher concentration of the soil solution.

کلیدواژه ها:

تردی خاک ، رس قابل پراکنش ، مقاومت کششی خاکدانه ، cross

cross ، dispersible clay ، Aggregate tensile strength ، Soil friability


برای مشاهده محتوای مقاله لازم است ورود پایگاه شوید. در صورتی که عضو نیستید از قسمت عضویت اقدام فرمایید.

لمشاهدة محتوی المقال یلزم الدخول إلی دخول الموقع.
إن كنت لا تقدر علی شراء الاشتراك عبرPayPal أو بطاقة VISA، الرجاء ارسال رقم هاتفك المحمول إلی مدير الموقع عبر credit@noormags.ir.

You should become a Sign in to be able to see articles.
If you fail to purchase subscription via PayPal or VISA Card, please send your mobile number to the Website Administrator via credit@noormags.ir.